MIMETYKI AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ: EKSTRAKTY Z ZIELONEJ HERBATY

MIMETYKI AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ

Trening wytrzymałościowy prowadzi do zwiększonego utleniania kwasów tłuszczowych oraz nasilenia procesu syntezy glikogenu w mięśniach szkieletowych, czego konsekwencją jest poprawa zdolności wysiłkowych (Achten and Jeukendrup, 2004). Z tych przyczyn zainteresowanie naukowców skupia się na strategiach żywieniowych oraz treningowych zmierzających do maksymalizacji odpowiedzi adaptacyjnej występującej na skutek podjętej aktywności fizycznej. Mimo że tradycyjna strategia suplementacji ukierunkowana jest na poprawę wytrzymałości oraz wydolności zawodnika, większe zrozumienie procesów molekularnych regulujących adaptację mięśni, w trakcie oraz w odpowiedzi na ćwiczenia, doprowadziło do współczesnego podejścia, które upatruje możliwości wykorzystania związków farmakologicznych, żywności funkcjonalnej lub niewielkich, naturalnych składników bioaktywnych w celu substytucji lub zwiększenia odpowiedzi organizmu na trening. Grupa tych związków nazywana jest mimetykamia aktywności fizycznej.

EKSTRAKTY Z ZIELONEJ HERBATY

Ekstrakty z zielonej herbaty (EZH): EZH stanowią klasę polifenolowych flawonoidów, którym przypisuje się rolę w mobilizacji i oksydacji kwasów tłuszczowych (Shimotoyodome et al.,2005). Główne związki polifenolowe występujące w EZH to: galusan epigallokatechiny (EGCG), galusan epikatechiny (ECG) oraz galusan galokatechiny (GCG). Sugeruje się, że spośród wymienionych związków EGCG jest najbardziej aktywny farmakologicznie (blisko 210-760 razy silniejszy od pozostałych). (Zhu et al., 2008). Proponowano także, że mechanizm za pośrednictwem którego EZH mogą wpływać na modulowanie oksydacji tłuszczów uwzględnia zmienione wydzielanie katecholamin. Dullo wraz ze współpracownikami (1999) zademonstrował zwiększenie podstawowej przemiany materii (PPM) w ciągu 24 godzin wskutek suplementacji EZH w porównaniu do grupy otrzymującej kofeinę lub placebo. Co więcej, w trakcie 24-godzinnej obserwacji PPM zaobserwowano zwiększone procentowe wykorzystanie energii pochodzącej z tłuszczów w stosunku do pozostałych grup (Dulloo et al., 1999). Obserwacje te wspiera praca Venablesa i współpracowników (2008), której wyniki wskazują na zwiększone utlenianie kwasów tłuszczowych w trakcie wysiłku fizycznego wśród grupy otrzymującej EZH w stosunku do grupy placebo, czego dowodem było zwiększenie ilości krążących wolnych kwasów tłuszczowych oraz glicerolu (Venables et al., 2008). Jednocześnie w tym badaniu osoczowe stężenie glukozy oraz insuliny było niższe w grupie suplementującej EZH, sugerując tym samym znaczące zmiany metaboliczne ukierunkowane na utlenianie tłuszczów (Venables et al., 2008). Ostatnio, Hodgson et al. (2013) oraz Randell et al. (2013) zaobserwowali, że 7-dniowa podaż EZH związana była z ogólną zmianą profilu metabolicznego oraz zwiększoną lipolizą (Randell et al., 2013).

Dla porównania ostatnio (Randell et al., 2013) powtórzono protokół badawczy wykorzystany w pracy Venablesa i współpracowników (2008) i nie potwierdzono wcześniejszych doniesień, dowodząc tym samym brak skuteczności suplementacji EZH w celu zwiększenia utleniania kwasów tłuszczowych w trakcie ćwiczeń. W badaniu obserwacyjnym przeprowadzonym przez tę samą grupę naukowców (Randell et al. 2014) zanotowano również brak wpływu suplementacji EZH pozbawionej kofeiny, przez okres 1,7 oraz 28 dni, na wykorzystanie kwasów tłuszczowych przez organizm lub ich metabolizm w trakcie wykonywania wysiłku fizycznego. Oznacza to, że obecnie pozostaje niejasne czy wyłączna suplementacja EZH może być wystarczająca do wywołania zmian w zakresie utleniania tłuszczów. Do tej pory przeprowadzono niewielką ilość badań oceniających długoterminowy wpływ EZH na metabolizm kwasów tłuszczowych. Na podstawie krótkotrwałych interwencji badawczych można przypuszczać, że przyjmowanie EZH w dłuższym okresie może skutkować zwiększeniem oksydacji tłuszczów. W badaniu przeprowadzonym na myszach dowiedziono, że 15-tygodniowa suplementacja EZH połączona z regularnym wysiłkiem fizycznym była związana ze znaczącym obniżeniem współczynnika oddechowego oraz zwiększeniem wykorzystaniem tłuszczów w porównaniu do grupy wykonującej wyłącznie ćwiczenia (Shimotoyodome et al., 2005). W pracy Ota i współpracowników (2005), w której interwencja została przeprowadzona na ludziach, również wykazano że połączenie suplementacji EZH wraz z treningiem wytrzymałościowych związane było z 24% wyższą oksydacją kwasów tłuszczowych w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Badania te, w połączeniu z wynikami prac krótkoterminowych, stanowią argument wspierający hipotezę, według której kombinacja ćwiczeń oraz suplementacji EZH może być efektywne w celu uskutecznienia utleniania tłuszczów.

MECHANIZM DZIAŁANIA

Jeżeli chodzi o mechanizm działania EZH, Murase i współpracownicy (2006) zaobserwowali, że suplementacja EZH prowadzi do zwiększonej aktywacji PGC-1alfa mRNA w mięśniach szkieletowych oraz równolegle do zwiększenia czasu biegu na bieżni podczas testu wysiłkowego do wyczerpania (ang. time to exaustion). Na tej podstawie można wysnuć hipotezę, że EZH może zwiększać proces biogenezy mitochondrialnej oraz mięśniową oksydację kwasów tłuszczowych w skutek aktywacji szlaku zależnego od PGC-1alfa. Niemniej jednak do tej pory teoria ta nie została bezpośrednio zweryfikowana.

WYJAŚNIENIE

PGC-1alfa (koaktywator-1 alfa receptora gamma aktywowanego proliferatorami peroksysomów) jest koaktywatorem transkrypcji. Oznacza to, że aktywuje on tzw. czynniki transkrypcyjne, pobudzające geny do produkcji różnorodnych białek. W konsekwencji prowadzi to do zwiększenia białek zaangażowanych w mitochondrialną produkcję ATP, cykl kwasów trikarboksylowych oraz transport i utlenianie kwasów tłuszczowych.

Craig DM, Ashcroft SP, Belew M, Stocks B, Currell K, Baar K and Philp A(2015) Utilizing small nutrient compounds as enhancers of exercise-induced mitochondrial biogenesis. Front. Physiol. 6:296. doi:10.3389/fphys.2015.00296

udostępnij na:

Zostaw odpowiedź

udostępnij na: