KWAS GUANIDYNOOCTOWY SKUTECZNIEJSZY OD KREATYNY?

Na samym początku warto zaznaczyć, że kwas guanidynooctowy (GAA) nie jest kolejną formą kreatyny. Czym zatem jest? Substratem biorącym udział w endogennej produkcji kreatyny. Dlaczego zdecydowałem się napisać o GAA, skoro istnieją setki badań oceniających skuteczność monohydratu kreatyny? Ze względu na wyniki ostatniej pracy pochodzącej z labolatorium Sergeja M. Ostojica pracującego w Uniwerystecie w Nowym Sadzie.

GAA wykorzystywana jest głównie w wątrobie (ale także w trzustce oraz nerkach) do produkcji kreatyny. W poprzednich badaniach (Ostojic et al. 2014; Ostojic et al. 2016a) wykazano, że suplementacja GAA skutecznie prowadzi do wzrostu jej stężenia w surowicy, a także w mięśniach, zarówno u mężczyzn jaki i kobiet. GAA absorbowany jest w przewodzie pokarmowym, przedostaje się do krążenia, gdzie następnie ulega metylacji do kreatyny przy udziale N-metylotranferazy guanidooctowej (GAMT). Substratem dla GAMT są GAA oraz S-adenozylometionina, a produktami jej działania kreatyna oraz S-adenozylohomocysteina (Ostojic et al. 2016b).

a-4

Podczas konwersji GAA do kreatyny powstaje homocysteina (Hcy), czego konsekwencją jest zwiększone zapotrzebowanie organizmu na grupy metylowe. W związku z tym nie powinno być dla nikogo zaskoczeniem, że w jednym z badań Ostojica (2014) zaobserwowano wzrost stężenia Hcy w następstwie suplementacji GAA. Budzi to pewne obawy, ponieważ wysoki poziom Hcy w surowicy jest niezależnym czynnikiem ryzyka wystąpienia niektórych chorób.

a-3

Zostawmy jednak na chwilę kwestię bezpieczeństwa stosowania GAA i wróćmy do badania (Ostojic. 2016b)., o którym wspomniałem na początku wpisu. Autorzy zrekrutowali do swojej pracy małoliczną grupę pięciu osób, na którą składali młodzi i zdrowi mężczyźni (24,3 ± 3,1 lata; BMI 24,9 ± 1,9 kg/m²). Ostojic wraz ze swoimi współpracownikami postanowił zweryfikować czy czterotygodniowa suplementacja GAA (3 g/dzień) okaże się skuteczniejsza od kreatyny (3,4 g/dzień) w kontekście retencji kreatyny w organizmie. Jak można zauważyć na poniższej grafice, suplementacja GAA doprowadziła do większego wzrostu stężenia kreatyny w badanych tkankach (mięsień obszerny przyśrodkowy uda, środkowy konar móżdżku, istota biała okolicy czołowej oraz istota szara okołośrodkowa) w porównaniu do spożywanej kreatyny (p<0,05).

a-2

Autorzy pracy wyjaśniają, że podczas gdy kreatyna jest głównie transportowana za pośrednictwem specyficznego transportera (SLCG6A8; również wykorzystywany przez GAA), GAA prawdopodobnie jest preferencyjnie wychwytywana przez tkanki docelowe za pośrednictwem różnych mechanizmów transporterujących (SLC6A6, GAT2, dyfuzja bierna), a następnie ulega metylacji (w wyniku działania GAMT) do kreatyny (Ostojic. 2016b).

Choć wyniki badań są obiecujące wciąż pozostaje wiele pytań (m.in. długoterminowy wpływ suplementacji GAA na zdrowie, porównanie suplementacji GAA z nieco większą dawką kreatyny, ocena wpływu suplementacji GAA bezpośrednio na poprawę zdolności wysiłkowych), na które miejmy nadzieję odpowiedzą kolejne badania.

udostępnij na:

Zostaw odpowiedź

udostępnij na: