BIAŁKA ZWIERZĘCE VS BIAŁKA ROŚLINNE CZ. III

W kolejnej części możecie poznać strategie zwiększające właściwości anaboliczne białek pochodzenia roślinnego. Zapraszam do lektury!

Ilość białka. Jak już wspomniano białka pochodzenia roślinnego zwierają mniejszą ilość EAA niż białka pochodzenia zwierzęcego. Jest to głównie spowodowane mniejsza zawartością aminokwasów takich jak lizyna, metionina lub/i leucyna. W części II artykułu wspomniano, że spożywanie większych ilości białka pochodzenia roślinnego w posiłku, a w konsekwencji tego także większych ilości EAA (szczególnie leucyny), może zrekompensować mniejsze właściwości anaboliczne białek roślinnych w stosunku do białek zwierzęcych. Kolejne dowody dla takiego rozumowania można znaleźć w pracach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, oceniających poposiłkową odpowiedź MPS po spożyciu białek roślinnych oraz zwierzęcych.

Norton i in. (89) dowiódł, że spożycie o 1/3 większej ilości białka pszennego niż białka serwatkowego wywołało podobną poposiłkową odpowiedź MPS u szczurów. Jednakże ostatnie badanie przeprowadzone wśród starszych sugeruje, że zwiększenie podaży białek pochodzenia roślinnego może być niewystarczającą strategią żywieniową maksymalizującą poposiłkowy wzrost MPS (21). Ponadto Yang i in. (21) zanotował wśród starszych osób zwiększony poziom oksydacji leucyny po podaniu 40 g białka sojowego w porównaniu do analogicznej porcji białka serwatkowego. Te wyniki sugerują że część aminokwasów pochodzących z białka sojowego jest wykorzystywana w większym stopniu w procesie utleniania niż zużywana w procesie MPS de novo w porównaniu ze zmianami obserwowanymi po spożyciu białka serwatkowego. Co więcej, ponieważ zarówno spożycie 20 g białka serwatkowego jak i sojowego nie skutkuje maksymalizacją poposiłkowej odpowiedzi MPS wśród starszych osób, jest to kolejny dowód na poparcie tezy że starzejące się mięśnie wymagają większej podaży leucyny w celu maksymalnej stymulacji MPS (87).

We wcześniejszych badaniach wykazano, że poposiłkowa odpowiedź MPS wśród młodych mężczyzn jest zależna od dawki, do ilości ok. 20 g (ok. 10 g EAA) wysokiej jakości białek pochodzenia zwierzęcego (25, 30, 90). Wśród starszych osób maksymalna stymulacja poposiłkowego procesu MPS zostaje osiągnięta wraz z podażą większej ilości białka (>35-40 g wysokiej jakości białka pochodzenia zwierzęcego) (21, 23, 28). Biorąc pod uwagę niższą zawartość leucyny w białkach pochodzenia roślinnego, znacząca ilość (>40 g) białek roślinnych powinna teoretycznie skutkować maksymalną stymulacją MPS po posiłku wśród osób starszych. Oczywistym jest, że spożywanie tak dużej ilości białka w pojedynczym posiłku jest mało praktyczne. Z tego powodu takie podejście może nie być najłatwiejszym rozwiązaniem problemu, szczególnie wśród pacjentów u których konsumowanie posiłków jest w jakimś stopniu utrudnione.

Należy również zaznaczyć, że badania weryfikujące zależność dawka-odpowiedź po podaży różnych źródeł białek roślinnych, w celu maksymalizacji MPS, są niezbędne. W celu zobrazowania problemu poniższa tabela przedstawia ilości różnych produktów roślinnych, które powinny zostać spożyte w jednym posiłku w celu dostarczenia takiej samej ilości leucyny (ok. 3 g) jaka jest obecna w 23 g białka serwatkowego. Po takiej właśnie dawce białka/leucyny wykazano maksymalną stymulacje poposiłkowego procesu MPS wśród młodych mężczyzn, zarówno w trakcie spoczynku jak i w okresie powysiłkowym (25).

udostępnij na:

Zostaw odpowiedź

udostępnij na: